پژوهشِ حاضر از منظرِ روش شناسی کیفی به بررسی تفاوت‎های موجود در نوعِ موسیقی مصرفی جوانان شهر تهران و تفسیر ایشان از آن می‎پردازد. جهتِ فهمِ جامعه شناسانۀ تفاوت‎های مصرفِ موسیقی جوانان این موضوع از رهگذرِ سرمایۀ فرهنگی_ مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به داده‎های متنی پژوهش، پژوهشگران از میان روش های کیفی روشِ تحلیلِ محتوای کیفی را انتخاب کرده‎اند. داده های پژوهش از طریقِ مصاحبۀ نیمه ساخت یافته با مشارکت کنندگانِ پژوهش گردآوری شده است. با توجه به اهدافِ پژوهش جریانِ انتخاب مشارکت کنندگان بر مبنای نمونه گیری هدفمند صورت یافته است. پژوهشِ حاضر تفاوت‎هایی که میان کنشگرانِ جوانِ با سرمایۀ فرهنگی متفاوت در حوزۀ مصرفِ موسیقی و تفسیر آن وجود دارد را در قالبِ مفاهیم و مقولاتی نشان داده است. این مفاهیم و مقولات عبارت‎اند از: 1. ذائقۀ تربیت شده و ذائقۀ حسی 2. هارمونی و شوریدگی 3. رهنمون‎های مذهبی: مواجۀ نقدآمیز و مواجۀ طردآمیز 4. شنیدن ناشنیدنی ها و دیدن نادیدنی ها و 5- بخشی از ما. نتایج پژوهشِ حاضر نشان می‎دهد، مادامی که کنشگرانِ اجتماعی در سطحِ بالایی از سرمایۀ فرهنگی قرار دارند، در زمینۀ مصرفِ موسیقی به سمت نوعی فرهنگ گرایی رغبت و گرایش دارند. اما در نقطۀ مقابل کسانی که سرمایۀ فرهنگی به میزان اندکی در اختیار دارند به طبیعت نزدیکتر هستند. به عبارتی، ایشان قادر نیستند خود را وارد کدهایی کنند که با آن بتوانند موسیقی هایی نظیر سنتی، کلاسیک غربی یا موسیقی باروک را بازشناسی کنند. بنابراین از دو مفهومِ محوری فرهنگ‎گرایی و طبیعت‎گرایی جهت صورت‎بندی کردند،تفاوت های موجود در مصرف و تفسیر موسیقی در نزد جوانان می‎توان استفاده کرد.

یکی از مفاهیمی که انتظار می رود با هوشمند شدن شهرها، دچار تحول شود، مفهوم مشارکت شهروندان در امور شهرسازی و مدیریت شهری است. بویژه در شهری چون تهران که میزان مشارکت تا نقطه مطلوب، فاصله زیادی دارد. مسأله آن است که اگر پیدایش شهرهای دیجیتالی و هوشمندسازی شهرها از ابعاد و جنبه های مختلف بر شهر و شهرنشینی، مدیریت شهر و زندگی در شهرها اثر می گذارد، بر روی مشارکت که مفهومی با اهمیت بسیار بالا بوده و درای آورده های بالقوه بی شمار در مدیریت شهری است-چه تأثیری دارد و آینده مشارکت شهروندان در بستر شهرهای هوشمند و پویا، چه تحولاتی به خود خواهد دید؟ پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی، ضمن استفاده از روش ها و ابزارهای مطالعاات اسنادی در بخش مبانی نظری و پیشنه های پژوهشی و سپس بر پایه راهبرد پیمایش (پرسشنامه شهروندان و پرسشنامه خبرگان و متخصان)، سعی نمود نسبت به گردآوری داده ها و سپس تجزیه و تحلیل آنها اقدام نماید. نتایج نشان دهنده تأیید فرضیه پژوهش است، زیرا نمره گزاره ها از حداقل قابل قبول (3.1) بالاتر و انحراف معیار نیز تقریبا در همه موارد، زیر 1 بوده است. همچنین آزمون تی تک نمونه ای نشان از تأیید گزاره ها داشت. نتیجه پژوهش، شامل ارائه ابعاد، مؤلفه ها و شاخص های مشارکت در شهر هوشمند و پویا در تهران به عنوان الگوی تمام نمای شهر ایرانی است.

عامل کیفیت لرزه ای Q یکی از مفیدترین پارامترهای توصیف تضعیف امواج لرزه ای در لیتوسفر در فرکانسهای بالا (1 تا 20 هرتز) به عنوان یک خاصیت مهم برای مطالعه ساختار زمین است که محتوی اطلاعات معنی داری حتی در فاصله های کوتاه است. برای اندازه گیری این عامل روشهای مختلفی با استفاده از داده های مصنوعی و داده های طبیعی ابداع شده است اما در این پژوهش که عامل کیفیت را برای منطقه تهران بدست آورده است، از روش تک پراکنش به عقب آکی و شوئت (1975) با استفاده از امواج دنباله ای یا Coda استفاده می شود. داده های مورد استفاده در این پژوهش مربوط به شبکه سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران TCSN است که شامل 13 دستگاه با پریـود کوتاه1-15 Hz) ) است. در این شبکه در مدت چهار سال بیش از 500 زلزله ثبت شده که 425 رخداد که بصورت دقیق تعیین محل شده است برای پردازش انتخاب شدند.پس از پردازش داده ها ضمن آنکه نتایج، افزایش Q با فرکانس را به خوبی تایید نمود، رابطه عامل کیفیتی که برای تهران پیشنهاد شده است بصورت Q=65¦0.89 است.

روند رشد و گسترش شهرهای بزرگ (شهرهایی با بیش از پانصد هزار نفر جمعیت) در ایران بسیار سریع و تمرکز گرایانه بوده و موجب پدید آمدن مشکلات و تنگناهای خاص محیطی، اقتصادی و اجتماعی شده است. شبکه شهری در ایران در سطوح ملی و منطقه ای با سیر تمرکز گرایانه، با گذشت زمان، شاهد بیشتر شدن فاصله میان تهران و سایر شهرها به ویژه شهرهای متوسط و کوچک در ابعاد جمعیتی، اقتصادی و اجتماعی بوده است. از این رو، در ایران از حدود دهه 50، بخشی از مطالعات شهری و منطقه ای به ارزیابی راه حل های گوناگون، از جمله یافتن راهکارهایی برای تقویت و توسعه شهرهای درجه دو و سه اختصاص یافته است.این مقاله بر مبنای مطالعه و امکان سنجی کانون های کوچک از نظر جذب مازاد جمعیتی و توانمندی اقتصادی و گسترش اشتغال بخشی منطقه ای در محدوده استان تهران، تدوین شده است.

امنیت یکی از مهم ترین لازمه های زندگی شهری است. ناامنی در شهرها با سرعت بالایی رو به افزایش است و این امر باعث شده که شهروندان فعالیت های خود را به مکان ها و زمان های خاصی محدود کنند. عموما زنان احساس ناامنی بیشتری نسبت به مردها دارند. با وجود این که امنیت شهروندی و مخصوصا امنیت زنان در شهر تابعی از قوانین شهری و شهروندی است، اما کمتر پژوهشی به بررسی تاثیر قوانین شهری بر امنیت شهروندان پرداخته است. در این پژوهش ابتدا قوانین و مقررات شهری و شهروندی مورد بررسی قرار گرفتند و سپس برای بررسی میزان اثرگذار بودن آن ها از بانوان ساکن یا شاغل در مناطق 3 و 13 تهران (که تفاوت زیادی در توسعه شهری دارند) مطالعه میدانی صورت گرفت. نتایج حاصل از مطالعه کتابخانه ای این بود که در قوانین شهری ایران موضوع امنیت در شهر و مشخصا امنیت زنان به صورت جدی مورد توجه قرار نگرفته است. خوشبختانه در منشور حقوق شهروندی می توان نمونه هایی از توجه قانون گذاران به مقوله امنیت زنان را مشاهده کرد. نتایج حاصل از مطالعه میدانی نیز نشان داد که بانوان مناطق 3 و 13 از آثار و نتایج اجرای قوانین و مقررات شهری در خصوص امنیت زنان رضایت زیادی ندارند.

سابقه و هدف: آلودگی صوتی یکی از آلودگی های مهم و رو به رشد شهرهای بزرگ است. به منظور کنترل و مدیریت اثرات آلودگی صوتی، سنجش آن امری ضروری است. لذا در این تحقیق پهنه بندی و مدلسازی آلودگی صوتی با روش درونیابی کریجینگ در یکی از مناطق پرجمعیت تهران یعنی منطقه 16 انجام گردید. مواد و روش ها: در این تحقیق در ابتدا 8 ایستگاه برای پیش مطالعه انتخاب شد. در مرحله بعد 46 ایستگاه در منطقه مورد مطالعه انتخاب و تراز معادل صوت در سه بازه ی زمانی صبح، ظهر و شب برای هر ایستگاه، جهت تعیین تراز آلودگی صوتی اندازه گیری شد. همچنین یکی از انواع کاربری شبکه معابر منطقه 16 یعنی بزرگراه شهید رجایی انتخاب و تراز شدت صوت در فواصل مختلف جهت پهنه بندی و مدلسازی آلودگی صوتی آن بزرگراه اندازه گیری شد. سپس مدلی جهت پیش بینی تراز شدت صوت در فواصل مختلف از بزرگراه ارائه شد. جهت بررسی درستی مدل ارائه شده، یک بزرگراه دیگر مورد بررسی قرار گرفت و آزمون تست مقایسه ای بین مقادیر اندازه گیری شده و پیش بینی شده انجام گرفت. نتایج و بحث: درصد خطای بین مقادیر پیش بینی شده و اندازه گیری شده بسیار ناچیز بوده و درنتیجه مدل ارائه شده را می توان برای ارزیابی آلودگی سایر بزرگراه ها مورد استفاده قرار داد. نتایج به دست آمده از مرحله اصلی این تحقیق نشان داد که حداکثر میانگین تراز معادل صوت 5714/83 دسی بل مربوط به بزرگراه هاست همچنین تا فاصله ی 30 متری از بزرگراه برای کاربری مسکونی مناسب نیست. حداقل میانگین تراز صوت 58 دسی بل مربوط به مناطق مسکونی هست. نتیجه گیری: دیگر نتایج این تحقیق حاکی از آن بوده است که درکل ایستگاه های سنجش صدا به خصوص در شبکه معابر میزان میانگین تراز معادل صدای اندازه گیری شده بیش از حد استاندارد روز ایران هست. با توجه به آلودگی صوتی بالای منطقه، راهکارهای ارائه شده جهت کنترل آلودگی صوتی استفاده از دیواره های صوتی در بزرگراه ها و ایجاد فضای سبز بیشتر در مناطق مستعد آلودگی هست.

هدف: جمعیت جهان بسرعت در حال سالمند شدن است امروزه در اکثر جوامع، سالمندی به عنوان یک مساله مهم مطرح است. سالمندی فرآیند طبیعی در زندگی انسان و حاصل فرسایش تدریجی ارگانهای حیاتی است. عوامل فردی مانند سن، جنس، نژاد و ویژگیهای اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی در زمان و میزان آن تاثیر گذارند. همزمان با افزایش کمیت سالمندان توجه به کیفیت زندگی سالمندان و شناسایی عوامل موثر بر آن جهت سیاستگزاریهای جامع و صحیح برای این قشر از افراد جامعه از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مقاله به بررسی وضعیت کیفیت زندگی سالمندان منطقه 2 تهران پرداخته شده است.روش بررسی: مطالعه حاضر مطالعه ای مقطعی و از نوع تحلیلی می باشد که اطلاعات آن با استفاده پرسشنامه های کیفیت زندگی مخصوص سالمندان (لیپاد) و چک لیست متغیرهای زمینه ای در یک نمونه 100 نفری از سالمندان منطقه 2 تهران جمع آوری شده است و به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصله از آزمونهای کولموگروف - اسمیرنوف (K-S)، آنالیز واریانس یک طرفه (One way Anova) و آزمون تی (T.Test) استفاده شد.یافته ها: از جمعیت 100 نفری این تحقیق 70 نفر را مردان و 30 نفر را زنان سالمند تشکیل می دادند. اکثریت واحدهای مورد پژوهش (61 درصد) در دامنه سنی 60-70 سال بودند، میانگین سنی برای مردان حدود 70 سال و برای زنان حدود 69 سال بود. بین مردان و زنان سالمند در تمام ابعاد کیفیت زندگی اختلاف آماری معناداری وجود داشت (P<0.05) و در تمامی ابعاد کیفیت زندگی مردان سالمند بالاتر بود. افراد متاهل و با تحصیلات بالاتر و دارای مسکن شخصی از کیفیت زندگی بالاتری برخوردار بودند.نتیجه گیری: عوامل مختلفی بر کیفیت زندگی سالمندان تاثیرگذار می باشند که شناخت این عوامل جهت برنامه ریزی بهتر در مورد سالمندان و توانمندسازی آنان از اهمیت خاصی برخوردار است.

منطقه هایپریک، یک محفظه اکولوژیکی مهم و حساس در اکوسیستم های رودخانه¬ای است و به عنوان منطقه مشترک زیربستر رودخانه است که به همان اندازه تحت تأثیر جریان آب های سطحی و زیرزمینی قرار دارد. میکروپلاستیک¬های های واقع در منطقه هایپریک باید با ماندگاری طولانی تری مواجه شوند و در نتیجه زمان قرار گرفتن در معرض ارگانیسم های کفزی را افزایشدهند. این مطالعه به بررسی توزیع و خصوصیات میکروپلاستیک در رسوب منطقه هایپریک رودخانه زیارت پرداخته است. با توجه به مشخصات مورفولوژیکی، اشکال میکروپلاستیک به فیبر، گلوله، فوم و قطعه تقسیم شده است. رنگ ذرات میکروپلاستیک با توجه به رنگ سطح آنها ثبت شد. اندازه ریز ذرات در طولانی ترین بعد تصویر اندازه گیری شد و به کمتر از 5/0 میلی متر، 1-5/0میلی متر، 3-1میلی متر و 5-3 میلی متر تقسیم شد. تجزیه و تحلیل میکروپلاستیک در سه ساختار مورفولوژیکی شامل جزیره، کنده و پله-حوضچه استخراج شده برای رودخانه زیارت نشان داد که میکروپلاستیک¬ها تا عمق 0.6 متری زیر بستر رودخانه قابل شناسایی است. بالاترین فراوانی میکروپلاستیک برای ذرات با مقیاس (<1000 میکرومتر) اندازه گیری شد. فراوانی میکروپلاستیک های فیبر و قطعه در سه ساختار مورفولوژیکی در اکثر لایه های رسوبی بالاترین میزان بود و پس از آن میکروپلاستیک های خطی قرار داشتند. رنگ های مشاهده شده میکروپلاستیک ها در رسوبات در این مطالعه عمدتاً شامل سیاه، قهوه ای، زرد، قرمز و نارنجی بود. در این میان رنگ مشکی رنگ غالب بود. این نتایج بینش هایی را در مورد درک سرنوشت میکروپلاستیک در یک منطقه رودخانه میکروپلاستیک¬های ارائه کرد.

در دهه های اخیر شهرها به شکلی بی برنامه رشد کرده و محدوده های شهری در مدت کوتاهی به چندین برابر وسعت اولیه خود رسیده اند؛ این معضل به عارضه منفی پراکندگی شهری منجر شده و منشا بسیاری از مشکلات در کشورهای در حال توسعه شده است، بنابراین بررسی الگوی گسترش شهرها یکی از مسایلی است که می تواند استراتژی های توسعه را در افق دوردست جهت توانمندسازی مدیریت شهری فراهم سازد.هدف از این پژوهش تعیین الگوی گسترش فضایی منطقه 13 شهر تهران طی سال های 89-1384 و ارایه راهکارهایی به منظور دستیابی به الگوی بهینه و پایدار رشد شهری است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی، به صورت مطالعات اسنادی- کتابخانه ای، برداشت های میدانی با در نظر گرفتن شاخص های مساحت، جمعیت و تراکم کلی مسکونی و بهره گیری از مدل های آنتروپی شانون و هلدرن به عنوان روش هایی کاربردی برای تحلیل سیستماتیک الگوهای رشد شهری است. نتایج پژوهش بر اساس مطالعات صورت گرفته نشان می دهد که منطقه مورد مطالعه طی سال های اخیر به صورت پراکنده رشد کرده و منجر به عارضه منفی پراکندگی شهری شده است، بر این اساس می توان از الگوی گسترش متمرکز درون بافتی (فشرده و عمودی) و در عین حال تغییر کاربری زمین های متعلق به پادگان نیروی هوایی و مهمات سازی بهره گرفت تا توسعه کالبدی منطقه روند معقولانه تری را طی کند.